*Vind je het belangrijk wat wij doen? gooi dan een euro (of ander bedrag) in de fooienpot! Alleen met jouw steun kunnen we blijven doen wat we doen!

Sindsdien zijn honderdduizenden doden gevallen. Na jaren strijd is het land grofweg verdeeld in gebieden onder controle van Assad, van de Koerden en van gewapende groepen in de provincie Idlib. Turkije heeft een deel van het grondgebied in het noordwesten onder controle. IS controleert geen gebieden meer, maar is nog wel in verschillende delen van het land aanwezig en in staat om aanslagen te plegen.

Nu de oorlog is afgelopen: kunnen mensen alweer terug?
President Assad heeft grote delen van het land onder controle. Er wordt een stuk minder gevochten dan een tijd geleden. In bepaalde delen van het land wordt voorzichtig geprobeerd weer wat op te bouwen.
Dit betekent echter niet dat alle vluchtelingen zomaar kunnen terugkeren. De meeste Syriërs zijn namelijk gevlucht voor het regime van Assad. Dat heeft zich schuldig gemaakt aan vele mensenrechtenschendingen, zoals het onderdrukken, detineren en folteren van opposanten, en het gebruik van gifgas.

Onduidelijk is wat met de vluchtelingen gebeurt als ze naar Syrië terugkeren. Uit bronnen van internationale organisaties als de Internationl Rescue Committee en SAWA blijkt dat teruggekeerde vluchtelingen zijn opgepakt of verdwenen, of gedwongen in dienst moesten.
Voor veel mannen is het risico groot dat zij gedwongen in dienst moeten. Zij worden mogelijk ingezet aan het front in Idlib waar het regime de burgerbevolking nog steeds bombardeert.
Kortom: voor vluchtelingen is Syrië nog niet veilig genoeg om terug te keren.
Als Syrië nog steeds onveilig is, waarom keren er dan mensen terug?
Vanuit de omringende landen worden Syrische vluchtelingen op allerlei manieren onder druk gezet om terug te keren. Zo kunnen Syriërs hun verblijf in Libanon niet legaliseren. Hierdoor kunnen ze elk moment worden gedetineerd en uitgezet. Ook kunnen ze niet in hun eigen levensonderhoud voorzien.

Uit berichten van onder andere Amnesty blijkt dat Turkije Syriërs gedwongen laat terugkeren naar onveilige gebieden. Er is geen onderwijs en onvoldoende gezondheidszorg.
UNHCR hanteert onderstaande terugkeercijfers vanuit buurlanden. Kanttekeningen bij deze cijfers: niet alle terugkeer wordt geregistreerd en niet alle data worden gedeeld met UNHCR.
Terugkeer naar Syrië vanuit buurlanden (Self Organized Syrian refugee returns) 2014-2018:

Turkije 48.660
Libanon 24.268
Irak 27.318
Jordanië 20.964
Egypte 1.190
Bron: Durable solutions for Syrian Refugees, november-december 2018.

De VN en donorgemeenschap gaven in maart 2019 op een conferentie nog aan dat de “condities in Syrië zich niet lenen voor de promotie of facilitering van georganiseerde vrijwillige terugkeer in condities van veiligheid en waardigheid in lijn met internationaal recht”.
Waarom heeft Denemarken een deel van Syrië, namelijk Damascus, veilig verklaard?
Denemarken heeft op basis van een rapport besloten dat de veiligheidssituatie in de provincie Damascus niet meer dusdanig onveilig is dat terugkeer naar deze provincie op zichzelf, zonder andere factoren, een gevaar betekent (bron www.thelocal.dk).
Genoemd rapport en ook andere bronnen, geven echter tal van redenen waarom men wel gevaar zou kunnen lopen van met name het regime. Het valt dus nog te bezien wat de beleidswijziging in Denemarken in de praktijk voor Syriërs gaat betekenen.
De mensen met een vergunning die uit Damascus komen worden nu door de Deense asieldienst opnieuw gehoord en beoordeeld. Voor zover wij weten zijn er nog geen vergunningen ingetrokken.

Cijfers over Syrische vluchtelingen
Ruim 5,6 miljoen mensen zijn Syrië sinds het begin van de oorlog in 2011 ontvlucht.
De meeste Syriërs verblijven in landen in de regio, zo verblijven 3,5 miljoen Syriërs in Turkije, een miljoen in Libanon en bijna 700.000 in Jordanië.

Bron:(Self Organized Syrian refugee returns)

Share.
Mijn oprecht gemeende excuses, dat ik u op deze brute wijze moet lastig vallen, het zijn barre tijden.

Waar de reguliere media zich gesteund weet door subsidies en advertentie inkomsten op hun websites en de wind in de zeilen heeft op de Big Tech social media en daardoor maximaal bereik, Hebben wij die mogelijkheden niet, maar alle kosten die het met zich meebrengt en zelfs meer hebben wij wel! Wij zijn daarvoor volkomen afhankelijk van de donaties van onze lezers,  wat in tijden van explosief stijgende kosten steeds moeilijker wordt, terwijl dat niet zo hoeft te zijn!

Onze websites krijgen dagelijks meer dan 200.000 bezoeken te verwerken dankzij onze lezers die onze artikelen liken en delen waar ze maar kunnen. Dat zijn miljoenen bezoekjes aan onze websites elke maand weer. Als al die bezoekers eenmalig een euro zouden doneren, waren we voorgoed klaar en konden alle pop ups en verwijzingen naar donaties van de sites af.

Helaas doneert minder dan 1% van deze bezoekers en daarom zijn zaken als deze pop up helaas noodzakelijk om dit onder uw aandacht te brengen. Alle beetjes helpen, we zijn dankbaar voor iedere eurocent en we kunnen op alle voorkomende manieren donaties accepteren om het voor u zo gemakkelijk mogelijk te maken.

Dus als u het enigszins kan missen:

Steun ons dan in de strijd tegen
censuur en cover-ups!

KLIK HIER OM TE DONEREN

 

Sluit Venster