Sancties, oefeningen of hoe de NATO steeds meer doordraait

Onze EU gezelligheidsdrinker Juncker was de afgelopen dagen in St. Petersburg aan de bar te vinden alwaar tijdens een jaarlijks economisch forum de EU-sancties tegen spookvijand Rusland besproken moesten worden. Rusland, zo de stellingname van de Unie, houdt zich in de Oekraïne niet aan de akkoorden van Minsk, een initiatief van Rusland, en moet (met alle economische schade voor de EU zelf) gestraft blijven.

Marsorders vanuit Washington, alwaar het Industrial Military, Intelligence and Security Complex zich doodlacht om de slaafse Europeanen en de compleet gecreëerde “Oekraïnese-crisis”. Rusland daarentegen beweert alles te hebben gedaan, of te doen, om juist de vrede in het onrustige oosten van het verscheurde land te bewaren. Woord tegen woord dus, en aangezien de Verenigde Staten klaarblijkelijk EU-buitenlands beleid grootdeels mede bepalen zal weinig in de houding van Juncker&Co. veranderen.
Zie bijvoorbeeld de recente Amerikaanse hoorzittingen voor het congres over Rusland, Oekraïne en Europa. Daar mocht BZ-Secretaris Victoria „fuck the EU“ Nuland een flink rondje Rusland-bashing weggeven. Het hoogst interessante tussen de neocon waanideëen, exceptionalistische verhandelingen en unipolaire empire dromen: Nuland verraadt vrolijk wat de Amerikanen allemaal doen om Rusland en de Oekraïne te destabiliseren. Naast miljoenen voor propaganda en NGO’s levert de USA ook artillerie-geleidsystemen en ander „niet-dodelijk“ wapentuig. Het resultaat is de afgelopen weken in de opstandige Oekraïnese gebieden te bewonderen, beschietingen van woongebieden met zware wapens vanuit stellingen van het Oekraïnese leger en de fascistische „vrijwilligen-battallions“. Over de akkoorden van Minsk gesproken.

Voor batshit-crazy redeneringen zijn niet alleen EU en Nuland&Co. goed. Ook Jens Stoltenberg, chef „verdedigingsbondgenootschap NATO, is een prima kandidaat krompraten. Het door de puinhopen van Afghanistan en Libië aangeslagen maar door Cold War 2.0 herleefde globo-cop voor de 0,0001% en petro-dollar ziet zich, volgens Stoltenberg, geconfronteerd met een uiterst agressief Rusland dat met militaire middelen invloedssfeer probeert te vestigen.

Als bewijs daarvoor ziet Stoltenberg de opbouw van Russische troepen in de grensgebieden met Europa. Nu is de NATO, tegen alle na de val van de Sovjet Unie gesloten verdragen, bezig met een niet milde militaire uitbreiding in Oost Europa. Dat eventueel Rusland reageert op de NATO, nee! Echt!, wordt door de beroepsblindheid en de MIC-loyaliteit van NATO-generalen met klinkende namen als Breedlove weggeredeneerd. Stoltenberg’s „Russische invloedssfeer“ schraapt aan het hilarische. Waar dan?

In de Baltische Staten worden nu 1000 man onder Duits bevel (in de Baltische staten worden de heldendaden van SS-divisies in WWII nog steeds gevierd) gestationeerd, in Polen (onder Engels bevel, liever geen Duitsers) en Roemenië wordt een anti-raket systeem dat heel makkelijk ook kruisraketten met atoomlading kan lanceren opgebouwd, de Oekraïne kan rekenen op een „partnerschap“, in Moldavië en Montenegro stoken Victoria Nuland’s NGO’s, in Armenië stoken de Turken, de Middellandse Zee is een grote NATO-operatie, en onderwijl vindt de ene na de andere mega-oefening in het Oostblok plaats. Nog los van het overtollige materiaal dat de Amerikanen kriskras „voor het geval“ door Oost Europa begraven of het updaten van het nucleaire arsenaal in de EU.

Het spelletje met het (Russische) vuur gaat de NATO schijnbaar nog niet ver genoeg. Sinds deze week worden ook „cyber-aanvallen“ gezien als een aanval op een lidstaat en kan, volgens nieuwe NATO-doctrine, met militaire middelen beantwoord worden (grappig, nu Rusland de „verdwenen“ emails van Wallstreet, MIC en oligarchie wens-POTUS Hillary Clinton uit haar tijd als minister van Buitenlandse Zaken publiek wil maken). Jawel, iedere NATO-staat die een cyber-aanval uit de hoge hoed tovert, kan een oorlog beginnen.

Punten die Juncker en Poetin vast, onder het genot van een watertje, hebben besproken. Want ondanks Northstream II of Mercedes fabrieken in de Oeral blijft de Koude Oorlog 2.0 hoog op de agenda in Washington. En daarmee automatisch op de agenda van Brussel. Dat hiermee miljarden aan exporten verloren gaan, of miljarden (die voor hele andere dingen gebruikt konden worden) richting producenten van oorlogstuig stromen, is schijnbaar de moeite waard om de “Russische agressie” te dwarsbomen.

Bron

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *